źródło: Stephen Weigel, Bazylika Matki Boskiej Większej, ukoronowanie Maryi, mozaika
  • 25 lutego 2015
  • komentarzy
  • 2154 osób przeczytało
  • to!

Środa pierwszego tygodnia Wielkiego Postu

George Weigel

Czytania mszalne tego dnia przypominają nam, na czym polega prawdziwa zależność między wiarą a cudami, a tym samym przypominają o prawdach dotyczących oddawania czci Bogu, stanowiących część wczorajszego wielkopostnego rachunku sumienia. Jezus opowiada, jak Jonaszowi udało się wezwać do nawrócenia mieszkańców Niniwy, napominając w ten sposób tłumy oczekujące „znaku” – ot, jakiegoś cudu – jako gwarancji, a nawet pretekstu do tego, by w Niego uwierzyć. Jezus nie uczyni znaku; podobnie jak Jonasz dla mieszkańców Niniwy, On sam będzie znakiem, i to większym niż Jonasz, gdyż jest On ostatecznym, nieprześcignionym „znakiem” Bożego miłosierdzia, które uobecnia w samym sobie, w swoim nauczaniu i swoich czynach.

Jezus nie sprzedaje cudów za wiarę. Przeciwnie, w Nowym Testamencie wiara poprzedza każde cudowne uzdrowienie: słuchanie z uwagą słów Pana poprzedza cudowne rozmnożenie chleba; akt wiary setnika poprzedza uzdrowienie jego sługi; wyznanie wiary Marty poprzedza wskrzeszenie z martwych jej brata, Łazarza. To wiara prowadzi do tego, co niespodziewane i co jest cudem. I chociaż cuda i uzdrowienia Jezusa dokonywane przez Jego uczniów w Jego Imię są znakami tego, że w historię i w ludzkie serca wkroczyło królestwo Boże, samych cudów nie można i nie wolno redukować do sfery magii. Co więcej, jak przypomina przytoczona przez Jezusa tym, którzy mają uszy do słuchania i wówczas, i dzisiaj, historia Jonasza, wierze sprzyjającej cudom zawsze towarzyszy nawrócenie, głęboka przemiana serca, skrucha i nowy sposób życia.

 

rzymskie_1_4_v5_70mm_300dpi (1)

George Weigel

amerykański myśliciel, teolog, biograf Jana Pawła II, współpracuje z Ethics and Public Policy Center w Waszyngtonie, autor książek. m.in. "Świadek nadziei" "Katolicyzm ewangeliczny", "Rzymskie pielgrzymowanie"