• 8 grudnia 2015
  • komentarzy
  • 2971 osób przeczytało
  • to!

Kilka faktów o miłosierdziu

Miłosierdzie dotyczy drugiej osoby. Wskazuje ono jednocześnie na współczucie człowiekowi w doświadczeniu cierpienia, akcentując chęć oraz wolę ulżenia mu i zaradzenia brakom, jakie mogą być przyczyną nieszczęścia. Mamy tu do czynienia z dwoma ważnymi momentami: psychologicznym i moralnym. Pierwszy przejawia się w odczuciu smutku na widok nędzy i braków innego człowieka, drugi w chęci zaradzenia tym brakom.

Św. Augustyn określa miłosierdzie jako „bolejące współczucie” z powodu nieszczęścia drugiego człowieka. W pojęciu miłosierdzie zawiera się również skłonność do niesienia pomocy człowiekowi, który posiada jakieś dotkliwe braki. Możemy zatem najogólniej określić miłosierdzie jako wynikającą z motywu miłości postawę spieszenia z pomocą drugiej osobie, znajdującej się w jakiejkolwiek potrzebie.

Miłosierdzie ludzkie zbliżone jest do takich określeń jak miłość bliźniego czy filantropia. Może ono działać na trzech równorzędnych co do wartości płaszczyznach: słowa, czynu oraz modlitwy.

Wbrew temu, co człowiek myśli o miłosierdziu, jest ono mu nieustannie potrzebne w życiu. Często sam go doświadcza – szczególnie w sytuacjach choroby, biedy, rozmaitych przeżyć osobistych – mniej lub bardziej świadomie oczekuje go od innych ludzi. Jakkolwiek by zatem człowiek traktował miłosierdzie, to nieustannie obraca się w jego kręgu. Miłosierdzie towarzyszy mu, ponieważ wynika to z przygodności człowieka, a co za tym idzie z niewystarczalności jego istnienia.

Miłosierdzie stanowi sam rdzeń życia ludzkiego. Człowiek posiada nie tylko prawo do miłosierdzia, ale jednocześnie nosi w sobie powinność do świadczenia miłosierdzia innym. Od podjęcia tej misji zależy spełnienie się człowieka w osobistym powołaniu i objawienie się miłosierdzia samego Boga w jego codzienności.

Przedmiotem miłosierdzia jest niesienie pomocy innej osobie, przeżywającej jakikolwiek brak, niezależnie od tego, czy będzie to potrzeba odnosząca się do dóbr materialnych czy duchowych, intelektualnych czy moralnych. Ważne jest jednak to, by one warunkowały w jakikolwiek sposób doskonalenie tej konieczności i w konsekwencji osiągnięcie jej ostatecznego celu.

Związek przedmiotu miłosierdzia z celem ostatecznym wynika zarówno z miłości, jak również z samego pojęcia potrzeby, która może mieć za swój przedmiot jedynie naturalne dobro człowieka, a jest to zawsze podporządkowane celowi ostatecznemu. Z miłości rodzi się każde dzieło miłosierdzia, dlatego za swój przedmiot nie może mieć ona nic innego, jak tylko dobro.

Przedmiot miłosierdzia jest bardzo szeroki i obejmuje wszystkie dzieła, przyczyniające się w konkretny sposób do przybliżenia potrzebującym owego zespołu dóbr, składających się na całość, określaną jako naturalne dobro człowieka.

Aby bliżej określić przedmiot miłosierdzia, trzeba wziąć pod uwagę dwa elementy, a mianowicie faktyczne potrzeby osoby, ku której dzieło miłosierdzia jest skierowane, oraz możliwości działającego człowieka. Żaden z tych składników nie może być pominięty, jeżeli chcemy mówić o prawdziwym miłosierdziu. Pomoc bowiem, która nie odpowiada potrzebom, może prowadzić ku złemu, a więc nie będzie dziełem miłości i stawiałaby pod znakiem zapytania czystość motywu i rzeczywistą intencję niesienia wsparcia.

 

Tajemnica Bozego Milosierdzia 70mm 300dpi CMYK