Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Słowa, które leczą

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
źródło: Shutterstock
  • 1 lipca 2016
  • komentarzy
  • 1 774 wyświetleń
  • lubi to!

Słowa, które leczą

Tomasz Maria Dąbek OSB

Wiele sytuacji we współczesnym życiu może prowadzić człowieka do wewnętrznego osłabienia, nawet załamania. Ewagriusz z Pontu w swoich pismach świadczy, że podobny stan nie był obcy również mnichom, którzy porzucili normalne życie w ludzkiej społeczności, by na pustyni rozważać Boże sprawy. Także oni przeżywali zniechęcenie, wewnętrzną duchową pustkę, którą starożytny mistrz życia duchowego określił jako acedia. Można powiedzieć, że to wewnętrzne wypalenie, duchowa depresja, smutek, zniechęcenie i osłabienie duszy. Jest ona wspólniczką smutku, w którym pogrążamy się, rozpamiętywując własne nieszczęścia, i nie jesteśmy wówczas w stanie zwrócić uwagi na dobro, które już się dokonało w świecie i w nas samych, które teraz się dokonuje i które ma dokonać się w przyszłości, również przy naszym współdziałaniu.

Trzeba zmobilizować się do wysiłku: „Wszystko zaś czynię dla Ewangelii, by mieć w niej swój udział. 24 Czyż nie wiecie, że gdy zawodnicy biegną na stadionie, wszyscy wprawdzie biegną, lecz jeden tylko otrzymuje nagrodę? Przeto tak biegnijcie, abyście ją otrzymali. 25 Każdy, kto staje do zapasów, wszystkiego sobie odmawia; oni, aby zdobyć przemijającą nagrodę, my zaś – nieprzemijającą. 26 Ja przeto biegnę nie jakby na oślep; walczę nie tak, jakby zadając ciosy w próżnię – 27 lecz poskramiam moje ciało i biorę je w niewolę, abym innym głosząc naukę, sam przypadkiem nie został uznany za niezdatnego” (1 Kor 9,23-27 – I,54 – Ewagriusz zwraca uwagę tylko na w. 25).

Trzeba starać się o wytrwałość: „Przechowujemy zaś ten skarb w naczyniach glinianych, aby z Boga była owa przeogromna moc, a nie z nas. 8 Zewsząd cierpienia znosimy, lecz nie poddajemy się zwątpieniu; żyjemy w niedostatku, lecz nie rozpaczamy; 9 znosimy prześladowania, lecz nie czujemy się osamotnieni, obalają nas na ziemię, lecz nie giniemy. 10 Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym ciele. 11 Ciągle bowiem my, którzy żyjemy, jesteśmy wydawani na śmierć z powodu Jezusa, aby życie Jezusa objawiało się w naszym śmiertelnym ciele. 12 Tak więc działa w nas śmierć, podczas gdy w was – życie. 13 A że mamy tego samego ducha wiary, według którego napisano: Uwierzyłem, dlatego przemówiłem, my także wierzymy i dlatego mówimy, 14 przekonani, że Ten, który wskrzesił Jezusa, z Jezusem przywróci życie także nam i stawi nas przed sobą razem z wami. 15 Wszystko to bowiem dla was, ażeby łaska, obfitująca we wdzięczność wielu, pomnażała się Bogu na chwałę. 16 Dlatego to nie poddajemy się zwątpieniu, chociaż bowiem niszczeje nasz człowiek zewnętrzny, to jednak ten, który jest wewnątrz, odnawia się z dnia na dzień. 17 Nie wielkie bowiem utrapienia nasze obecnego czasu gotują bez miar chwały przyszłego wieku 18 dla nas, którzy się wpatrujemy nie w to, co widzialne, lecz w to, co niewidzialne. To bowiem, co widzialne, przemija, to zaś, co niewidzialne, trwa wiecznie” (2 Kor 4,7-18 – I,55.56 – nasz autor przytacza tylko ww. 8-11.16).

Ewagriusz z Pontu rozdział VI swego dziełka kieruje: „Przeciw myślom [pochodzącym od] demona zniechęcenia”. Przytacza w  nim między innymi następujące fragmenty Pisma Świętego: „Pan oddali od ciebie wszelką chorobę, nie ześle na ciebie żadnej ze zgubnych plag egipskich, których byłeś świadkiem, a ześle je na wszystkich, którzy cię nienawidzą” (Pwt 7,15 – VI,6); „Pan sprawi, że twoi wrogowie, którzy powstaną przeciw tobie, zostaną pobici przez ciebie. Jedną szli drogą przeciw tobie, a siedmioma drogami uciekać będą przed tobą” (Pwt 28,7 – VI,7); „Niech ta Księga Prawa będzie zawsze na twych ustach; rozważaj ją w dzień i w nocy, abyś ściśle spełniał wszystko, co w niej jest napisane, bo tylko wtedy powiedzie ci się i okaże się twoja roztropność” (Joz 1,8 – VI,8); „Wejrzyj na udrękę moją i na boleść i odpuść mi wszystkie grzechy!” (Ps 25,18 – VI,11); „Wierzę, że będę oglądał dobroć Pańską w ziemi żyjących. Ufaj Panu, bądź mężny, niech się twe serce umocni, ufaj Panu!” (Ps 27,13n – VI,12); „Miej ufność w Panu i postępuj dobrze, mieszkaj na ziemi i dochowuj wierności. Raduj się w Panu, a On spełni pragnienia twego serca. Powierz Panu swoją drogę i zaufaj Mu: On sam będzie działał i sprawi, że twoja sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, a prawość twoja – jak południe. […] Miej nadzieję w Panu i strzeż Jego drogi, a On cię wyniesie, abyś posiadł ziemię; zobaczysz zagładę występnych” (Ps 37,3-6.34 – VI,14n); „Złożyłem w Panu całą nadzieję; On pochylił się nade mną i wysłuchał mego wołania. Wydobył mnie z dołu zagłady i z kałuży błota, a stopy moje postawił na skale i umocnił moje kroki” (Ps 40,2n – VI,18); „W Bogu wielbię Jego słowo, w Bogu ufam, nie będę się lękał: cóż może mi uczynić człowiek? […] W Bogu ufam, nie będę się lękał; cóż może mi uczynić człowiek?” (Ps 56,5.12 – VI,21n); „Gdybym pomyślał: Będę mówił jak tamci, to zdradziłbym ród Twoich synów. […] Zaiste na śliskiej drodze ich stawiasz i spychasz ich  ku zagładzie. Jak nagle stali się przedmiotem grozy! Zginęli ze strachu. Jak snem po przebudzeniu, Panie, powstając, wzgardzisz ich obrazem. Gdy się trapiło moje serce, a w nerkach odczuwałem ból dotkliwy, byłem nierozumny i nie pojmowałem, byłem przed Tobą jak juczne zwierzę” (Ps 73,15.18-22 – VI,23); „Dni człowieka są jak trawa, kwitnie jak kwiat na polu; ledwie muśnie go wiatr, a już go nie ma, i miejsce, gdzie był, już go nie poznaje. A łaskawość Pana na wieki wobec Jego czcicieli, a Jego sprawiedliwość nad synami [ich] synów” (Ps 103, 15-17– VI,25); „Nie pozywaj przed sąd swojego sługi, bo nikt żyjący nie jest sprawiedliwy przed Tobą. Albowiem nieprzyjaciel mnie prześladuje, moje życie wdeptał w ziemię, pogrążył mnie w ciemnościach jak dawno umarłych. A we mnie duch mój omdlewa, serce we mnie zamiera. […] Przez wzgląd na Twoje imię, Panie, zachowaj mnie przy życiu; w swej sprawiedliwości wyprowadź mnie z utrapień!” (Ps 143,2-4.11 – VI,27); „Jak długo, leniwcze, chcesz leżeć? I kiedyż ze snu powstaniesz? Trochę snu, trochę drzemki, trochę złożenia rąk, aby zasnąć – a przyjdzie na ciebie nędza jak rozbójnik i niedostatek jak ktoś bezczelny” (Prz 6,9-11 – VI,28); „Przewlekłe czekanie rujnuje duszę, spełnione pragnienie jest drzewem życia” (Prz 13,12 – VI,39); „Samolub idzie za wygodą i z każdą radą wojuje” (Prz 18,1– VI,30); „Oto szczęśliwy mąż, którego Bóg poprawia, więc nie odrzucaj nagan Wszechmocnego. On zrani, On także uleczy, skaleczy – i ręką swą własną uzdrowi. Od sześciu cię nieszczęść uwolni, w siedmiu – zło cię nie dotknie” (Hi 5,17-19 – VI,31); „Czyż wiele dni moich? Zaprzestań! Odsuń się ode mnie, niech trochę rozjaśnię oblicze, nim pójdę, by nigdy nie wrócić, do kraju mroków i cienia śmierci, do kraju ciemnego jak noc, do cienia śmierci i do bezładu, gdzie świeci ciemna noc” (Hi 10,20-22 – VI,33); „Nie mów, że nie pozostanie bez kary mąż, nawet jeśli boi się Pana, ponieważ sprawiedliwość jego jest u Pana, który nań patrzy” (Hi 34,9 – wg Septuaginty i Wulgaty – VI,34); „Choćby wszystkie ludy występowały, każdy w imię swego boga, my jednak występować będziemy w imię Pana, Boga naszego, zawsze i na wieki” (Mi 4,5 – VI,35); „Gniew Pański muszę znosić, bo zgrzeszyłam przeciw Niemu, aż rozsądzi moją sprawę i przywróci mi prawo; wywiedzie mnie na światło, i będę oglądała zbawcze Jego dzieła” (Mi 7,9 – VI,36); „Oto wstydem i hańbą się okryją wszyscy rozjątrzeni na ciebie. Unicestwieni będą i zginą ludzie kłócący się z tobą” (Iz 41,11 – VI,37); „nie wydam cię w ręce ludzi nastających na twe życie!” (Jr 38,16 – VI,38); „Jeśli nasze grzechy świadczą przeciw nam, Panie, działaj przez wzgląd na Twoje imię, bo pomnożyły się nasze występki, zgrzeszyliśmy przeciw Tobie. Nadziejo Izraela, Panie, jego Zbawco w chwilach niepowodzeń” (Jr 14,7n – VI,39); „Dobry jest Pan dla ufnych, dla duszy, która Go szuka. Dobrze jest czekać w milczeniu ratunku od Pana” (Lm 3,25n – VI,40); „Dobrze dla męża, gdy dźwiga jarzmo w swojej młodości.

Jest to fragment książki pt: „Biblia leczy. Pokonywanie złych myśli”


więcej tekstów autora
Polecamy

partnerzy