Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Komentarze Ojców Kościoła

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
źródło: Shutterstock
  • 14 sierpnia 2015
  • komentarzy
  • 1 271 wyświetleń
  • lubi to!

Do Nieba wzięta

Św. Jan Damasceński

Nie ma wśród ludzi nikogo, kto zdoła godnie wysławiać święte odejście Bogarodzicy, nawet jeśli by miał tysiące języków lub tyle samo ust. Nawet gdyby spotkały się wszystkie języki ludzi rozproszonych po całym świecie, nie zdołałyby wypowiedzieć należytej pochwały. Ona bowiem przewyższa każdą pieśń pochwalną. Skoro jednak każdy dar wedle możliwości przyniesiony z tęsknoty, oddania czy też z miłości miły jest Bogu, tak też miłe jest dla Matki Boga to, co drogie i przyjemne dla (Jej) Syna. Dotknijmy ponownie pochwały, słuchając waszych zachęt, o dostojni i najmilsi Bogu pasterze, wezwawszy pomocy Wcielonego Słowa, które napełnia każde usta otwierające się ku Niemu, które samo jest Jej chlubą i hymnem pełnym chwały. Wiemy, że rozpoczynając pochwałę, spłacamy dług, a kiedy go spłacimy, ponownie stajemy się dłużnikami, w ten sposób stale dług jest zaciągany i spłacany.

Oby była przychylna dla nas Ta, którą będziemy chwalić, Ta, która panuje nad wszystkimi stworzeniami, Matka Boga, Stwórcy wszystkiego i Pana.  […]

Dzisiaj świętą i jedyną Dziewicę prowadzą do ponadziemskiej i niebiańskiej świątyni. Dziewicę, która tak bardzo pragnęła zachować czystość, że została nim obdarzona jakby najczystszym płomieniem. Każda kobieta w czasie porodu traci dziewictwo, ona natomiast została dziewicą przed porodem, rodząc, a także po porodzie.

Dzisiaj święta i odwieczna Arka Boga żywego, która nosiła w swoim łonie Stwórcę, spoczywa w świątyni Pana, niewykonanej ludzką ręką. Tańczy z radości Dawid, Jej przodek i przodek Boga, tańczą razem Aniołowie, klaszczą w dłonie Archaniołowie, Moce oddają cześć, cieszą się Cnoty, radują się Zwierzchności oraz Potęgi, Trony śpiewają pieśni pochwalne, Cherubiny wychwalają, a Serafiny głoszą potęgę. Albowiem nie uważają za małego zaszczytu głosić chwałę Matki.

Dzisiaj najświętsza gołębica, czysta i niewinna dusza, na której spoczął Duch Pański, wyleciała z Arki, która przyjęła Boga i ciało dające życie. Znalazła miejsce, gdzie „mogłyby spocząć jej nogi” (por. Rdz 8, 9), przybyła do świata duchowego i zamieszkała na ziemi bez zmazy.

Dzisiaj Eden nowego Adama przyjmuje, raj, w którym nie ma potępienia, w którym drzewo życia zostało zasadzone, w którym nasza nagość została przykryta. Nie jesteśmy już nadzy, bez okrycia i pozbawieni blasku obrazu Boga, ogołoceni z obfitej łaski Ducha Świętego. Opłakując dawną nagość już nie będziemy mówić: „Suknię z siebie zdjęłam, mam więc znów ją wkładać” (Pnp 5, 3). Do tego Edenu nie miał wstępu wąż, za sprawą którego zapragnęliśmy fałszywej boskości i zostaliśmy zrównani z nierozumnym stworzeniem. Sam bowiem Syn Boga Jednorodzony, będący Bogiem i współistotny Ojcu, z tej to Dziewicy, z czystej ziemi, ukształtował siebie człowiekiem. I ja, człowiek, zostałem ubóstwiony, śmiertelnik obdarzony nieśmiertelnością, zdjąłem szatę ze skóry. Wyrzuciłem zniszczenie, przywdziałem okrycie boskości.

Dzisiaj Dziewica nieskalana, która nie przylgnęła do żadnego śmiertelnego uczucia, ale była karmiona niebiańskimi myślami, nie wróciła na ziemię, ale będąc żyjącym niebem, zamieszkała wśród niebiańskich przybytków. Czy minie się z prawdą ten, kto nazwie ją niebem, nawet jeśli ktoś powiedziałby świadomie, że przewyższyła niebiosa dzięki niezrównanym przywilejom? Ten, który stworzył niebo i je podtrzymuje, Stwórca tego, co na ziemi i poza nią, rzeczy widzialnych i niewidzialnych, który nie jest w żadnym miejscu, a do którego należy każde – skoro miejscem nazywa się to, co obejmuje wszystko, co w nim się znajduje – w Niej bez nasienia Sam stał się dzieckiem, ukazał Ją jako rozległe mieszkanie dla wszystko ogarniającego, jedynego i nieograniczonego bóstwa, cały w Niej uniżony i pozostający cały na zewnątrz, sam siebie mając za miejsce nieogarnione.

Dzisiaj skarb życia, głębina łaski – nie wiem, jak mówić cierpliwymi i spokojnymi ustami – okrywana jest przez niosącą życie śmierć. Bez lęku podchodzi do niej Ta, która wydała na świat jej pogromcę, jeśli można nazwać śmiercią jej najświętsze i życiodajne odejście. Jak Ta, która była źródłem życia dla wszystkich, mogła stać się podległą śmierci? Ustępuje przed prawodawstwem swojego potomka, córka dawnego Adama poddaje się ojcowskim ocenom. Skoro Jej Syn, który jest Życiem, nie zaparł się Jej, to sprawiedliwym jest, że stoi Ona u Jego boku. Chociaż powiedział Bóg: „niech nie wyciąga przypadkiem ręki” pierwszy człowiek „aby zerwać owoc z drzewa życia, zjeść go i żyć na wieki” (por. Rdz 3, 22), Ona, która przyjęła to Życie odwieczne i nieskończone, Życie, które nie ma ani początku, ani końca, czy miałaby nie żyć na wieki? […]

Co moglibyśmy powiedzieć przy Jej grobie? Łaska Twoja jest niewyczerpana i wieczna, ale ani Boża moc, ani dobrodziejstwa Bogarodzicy nie są ograniczone do miejsc. Gdyby ograniczone były tylko do grobu, niewielu otrzymałoby Boże dary. Tymczasem we wszystkich zakątkach ziemi ludzie obficie są obdarowywani. Kierujmy więc naszą myśl ku Bogurodzicy. Jak to robić? Jest ona dziewicą i kocha dziewictwo, sama jest czysta i ukochała czystość. Jeśli oczyścimy ciało i umysł, otrzymamy łaskę mieszkającą w Niej. […] Jeśli chętnie odwracać się będziemy od grzechu, wszystkie cnoty pokochamy i wybierzemy je za nasze towarzyszki, Ona będzie często przychodzić do własnych sług, spuści obfitość wszelkich dóbr, przyprowadzi ze sobą Chrystusa, swojego Syna, Króla i Pana, który zamieszka w naszych sercach. Jemu chwała, cześć i panowanie wielkie i wspaniałe, razem z Ojcem i Duchem Świętym, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Św. Jan Damasceński, 2. Homilia na Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (SCh 80, 1-2. 19)

Tłum. Joanna Szwed-Kostecka


więcej tekstów autora
Polecamy

Bądźcie wytrwali

Św. Izaak z Niniwy

Jezus cz.1

Marcin Majewski

partnerzy