Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 12 lutego 2020
  • komentarzy
  • 32 wyświetleń
  • lubi to!

Środa, 12.02.2020

Jan Paweł II

Mk 7, 14-23

A potem znów przywołał do siebie rzesze ludzi i powiedział im: Słuchajcie wszyscy i zechciejcie zrozumieć: Nie czyni człowieka
nieczystym to, co wchodzi doń z zewnątrz, lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym.
Kto ma uszy do słuchania, niech słucha. A gdy przyszedł od ludzi do domu, Jego uczniowie pytali o znaczenie tej przypowieści. A On rzekł do nich: Tak więc nawet i wy nic nie rozumiecie. Nie wiecie, że nie może uczynić człowieka nieczystym to, co wchodzi doń z zewnątrz, gdyż
nie przenika aż do jego serca, ale dostaje się do żołądka, a potem już wydalane jest na zewnątrz. W ten sposób uznał wszystko, co się je, za czyste.
I mówił także: Nieczystym czyni człowieka to, co zeń wychodzi. Z wewnątrz bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, złośliwość, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Wszelkie to zło z wewnątrz pochodzi i ono właśnie czyni człowieka nieczystym.

 

 

Mówiąc o czystości w znaczeniu moralnym — o cnocie czystości, posługuje­my się analogią, w świetle której zło moralne jest przyrównane do brudu. Analo­gia ta ma z pewnością bardzo dawne prawo obywatelstwa w świecie pojęć etycz­nych. Chrystus podejmuje ją i potwierdza w całej rozciągłości: „To, co pochodzi z serca, to czyni człowieka nieczystym”. Chrystus mówi w tym wypadku o wszel­kim złu moralnym, o każdym grzechu, o naruszeniu różnych przykazań: „złe my­śli, zabójstwa, cudzołóstwa, czyny nierządne, kradzieże, fałszywe świadectwa, przekleństwa” — a nie tylko o jakimś jednym gatunku tego zła. Tak więc pojęcie „czystości” i „nieczystości” w znaczeniu moralnym jest przede wszystkim poję­ciem ogólnym, rodzajowym, a nie gatunkowym: każde dobro moralne jest przeja­wem czystości, każde zło przejawem nieczystości. Wypowiedź z Mt 15, 18-20 nie zacieśnia czystości do jednego tylko sektora moralności — tego mianowicie, któ­ry wiąże się z przykazaniem „Nie cudzołóż” i „Nie pożądaj”, do tego więc, który dotyczy wzajemnych odniesień mężczyzny i kobiety związanych z ciałem i jego pożądliwością. W taki sposób możemy również rozumieć błogosławieństwo z Kazania na Górze, wypowiedziane pod adresem ludzi „czystego serca”: w znaczeniu szerszym, rodzajowym — i węższym. Dopiero inne konteksty pozwolą na to, żeby zdecydowanie ograniczyć i ujednoznacznić to pojęcie. To szersze — rodzajowe — znaczenie czystości obecne jest także w listach św. Pawła, w których stopniowo znajdziemy również owe konteksty wyraźnie ograniczające znaczenie czystości do zakresu „cielesnego” i „seksualnego” — do tego mianowicie znaczenia, w które wprowadzają nas słowa Chrystusa z Kazania na Górze o pożądaniu, wyrażającym się już w „patrzeniu” na kobietę, a przyrów­nanym do „cudzołożenia w sercu” (por. Mt 5, 27-28). Św. Paweł nie jest autorem słów o trojakiej pożądliwości. Znajdują się one w liście Janowym. Można natomiast powiedzieć, iż w ramach istotnego dla 1 J 2, 16-17 przeciwstawienia wewnątrz człowieka — przeciwstawienia Boga i świata (tego, co pochodzi „od Ojca” — i co „od świata”), które wyraża się w sercu i przenika w uczynki człowieka jako pożądliwość oczu, pożądliwość ciała oraz py­cha tego życia — Paweł uwydatnia w człowieku inne przeciwieństwo: przeciwień­stwo, a zarazem napięcie. Jest to przeciwieństwo pomiędzy „ciałem” a „duchem”, i to przede wszystkim „Duchem” pisanym wielką literą. „Oto, czego uczę: postę­pujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego inne­go dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie” (Ga 5, 16-17). Stąd też „życie według ciała” jest przeciwieństwem „życia według Ducha”. „Ci bowiem, którzy żyją we­dług ciała, dążą do tego, czego chce ciało, ci zaś, którzy żyją według Ducha — do tego, czego chce Duch” (Rz 8, 5).

 

Aud. gen., 10 XII 1980


więcej tekstów autora
Polecamy

Wieczernik

Fernando Perfetti

Niedziela, 22.06.2014

Jan Paweł II

Nie dowierzajcie każdemu duchowi

Św. Izaak z Niniwy

partnerzy