Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
źródło: Shutterstock
  • 17 maja 2014
  • komentarzy
  • 963 wyświetleń
  • lubi to!

Niedziela, 18.05.2014

Jan Paweł II

Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę». Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?» Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście ». Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy». Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca?” Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie — wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła! Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca.
J 14,1-12

Panie (…), dokąd idziesz? (…) Ja jestem drogą (J 14,5-6). W pośrodku rozmowy pożegnalnej Jezusa z Apostołami w Wieczerniku znajduje się to pytanie o drogę. Chrystus przygotowuje ich do swego odejścia do domu Ojca, gdzie ma przygotować im miejsce, aby i oni byli na zawsze tam, gdzie On mieszka: w domu Ojca. Wszystko wydaje się jasne, a jednak Apostołowie nie przestają zadawać pytań. Tomasz pyta: Nie wiemy, dokąd idziesz. Jakże możemy znać drogę? Chrystus odpowiada: Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie (por. J 14,5-6). Apostołowie tyle słyszeli od Niego o Ojcu. Teraz Jezus mówi: już Go znacie, już zobaczyliście. A jednak oni nie przypominają sobie bezpośredniego kontaktu z Nim. Mówi więc Filip: pokaż nam Ojca. (…) Pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy (por. J 14,7-8). To prawda. Tak wiele słyszeli o Ojcu, ale Go nie widzieli twarzą w twarz. Pragnęliby widzieć. Pytanie trafia w sam rdzeń Chrystusowego objawienia — pomiędzy wiarą a widzeniem. I wtedy Chrystus odpowiada, przybliżając wiarę do widzenia: Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca (J 14,9). Zobaczył: Syn, współistotny Ojcu, stając się człowiekiem, ukazał wszystkim Ojca. Ukazał Go sobą samym. On bowiem jest w Ojcu tak jak Ojciec w Nim. Dlaczego (…) mówisz: «Pokaż nam Ojca?» Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? (J 14,9-10). To właśnie Ojciec dokonuje w Jezusie tych dzieł, na które patrzą oczy uczniów. To od Ojca pochodzą te wszystkie znaki Bożej mocy, które czyni Syn: Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł (J 14,10). Chrystus wprowadza nas w trynitarną tajemnicę. Stał się człowiekiem, ażeby zbawić ludzkość i całe stworzenie Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie (J 14,6).

W ciągu czterdziestu dni, jakie dzielą zmartwychwstanie Jezusa od wniebowstąpienia, Kościół powraca w swej liturgii do tych szczytów Objawienia, na które prowadzą go teksty Nowego Testamentu, a zwłaszcza Ewangelista Jan. W ten sposób Kościół coraz pełniej rozpoznaje samego siebie i swoją własną tajemnicę. Jest on bowiem ludem zjednoczonym jednością Ojca i Syna, i Ducha Świętego, jak przypomina Sobór w konstytucji Lumen gentium (n. 4). Czyż okres paschalny nie jest właśnie tym błogosławionym czasem, w którym najgłębiej rozwija się samoświadomość Kościoła?

Jan Paweł II, Komentarz do Ewangelii, Wydawnictwo M, Kraków 2011, s. 635-636 


więcej tekstów autora
Polecamy

Niedziela, 01.06.2014

Jan Paweł II

Dobre rozproszenia

Św. Izaak z Niniwy

partnerzy