Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
źródło: Internet
  • 11 stycznia 2014
  • komentarzy
  • 658 wyświetleń
  • lubi to!

Niedziela, 12.01.2014

Jan Paweł II

Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan
do Jana, żeby przyjąć chrzest od niego.
Lecz Jan powstrzymywał Go, mówiąc: «To
ja potrzebuję chrztu od Ciebie, a Ty przychodzisz
do mnie?» Jezus mu odpowiedział:
«Pozwól teraz, bo tak godzi się nam wypełnić
wszystko, co sprawiedliwe». Wtedy Mu ustąpił.
A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast
wyszedł z wody. A oto otworzyły Mu się
niebiosa i ujrzał Ducha Bożego zstępującego
jak gołębicę i przychodzącego na Niego.
A głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn
umiłowany, w którym mam upodobanie».
Mt 3,13-17

Pośród skruszonej rzeszy ludzi idącej do Jana Chrzciciela, aby otrzymać od niego chrzest, jest obecny również Jezus. Oto urzeczywistnia się obietnica, a przed całą ludzkością otwiera się nowa era. Człowiek ten, który pozornie nie odróżnia się od pozostałych, w rzeczywistości jest Bogiem, który przyszedł do nas, ażeby tym, którzy Go przyjmą dać moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego — którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili (J 1,12-13).

* * *

Ewangelie sytuują wydarzenie Chrztu Pańskiego na początku publicznego życia Jezusa. Jest to również pierwsze objawienie się Jezusa jako Syna Bożego, posłanego przez Ojca, aby wziął na siebie i zgładził grzech świata (por. J 1,29). Gdy został On ochrzczony w Jordanie, otworzyły się niebiosa i zstąpił na Niego Duch Święty w postaci gołębicy, a wtedy z góry rozległ się tajemniczy głos: Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie (Mt 3,17). Pan objawił się zatem jako Chrystus, namaszczony przez Boga Duchem Świętym i przez Niego posłany, aby głosił ubogim dobrą nowinę o zbawieniu (por. Iz 61,1-2).
Celem Jego misji jest chrzcić ludzi Duchem Świętym (por. Mt 3,11; J 1,33), czyli przekazywać im ogień życia Bożego (por. Łk 12,49-50). Urzeczywistni się to w pełni poprzez Jego śmierć i zmartwychwstanie, tajemnicę, której uczestnikami stają się właśnie ci, którzy przyjmują sakrament chrztu. W Ewangelii czytamy, że Jezus rozpoczął swoją działalność publiczną od przyjęcia chrztu w Jordanie z rąk Jana Chrzciciela. Pragnął w ten sposób przyłączyć się do licznych rodaków, którzy dokonywali tego rytuału oczyszczenia, przygotowując się na nadejście mesjańskiego królestwa. Ta decyzja Jezusa wydaje się dziwna, do tego stopnia, że sam Jan jej nie rozumie i w pierwszej chwili nie chce Go ochrzcić. Uczyni to dopiero na usilną prośbę Jezusa, który pragnie wykonać to, co słuszne w oczach Ojca (por. Mt 3,15), okazując solidarność z grzesznikami, bo przecież przyszedł jako Baranek Boży, aby wziąć na siebie grzech świata (J 1,29). (…)
Ujrzał rozwierające się niebo i Ducha jak gołębicę zstępującego na siebie (Mk 1,10). Także Kościół Wschodu wspomina w sposób bardzo uroczysty Chrzest Jezusa w Jordanie. (…) Święto [to] nazywa Epifanią (objawieniem) albo Dniem świateł, bowiem chrzest uważany jest tam za ryt oświecenia. Jednakże w języku liturgicznym dzisiejsze święto określa się przede wszystkim przy pomocy terminu Teofania, oznaczającego objawienie się Boga, Jezusa Odkupiciela, Jezusa Syna Bożego, a także cudowne objawienie wielkiej tajemnicy Przenajświętszej Trójcy. Po liturgii eucharystycznej odbywa się, na pamiątkę Chrztu Jezusa, uroczyste poświęcenie wody źródeł i rzek. (…) W rozważaniach nad tym wydarzeniem liturgia Wschodu podkreśla, iż było ono konieczne po to, by woda, zetknąwszy się z nieskalanym ciałem Jezusa, nabrała odradzającej mocy, która wraz z tajemniczymi słowami sakramentu chrztu oczyszcza każdego z nas z grzechu. (…)
Pełen prostoty i surowy ryt Janowego chrztu, wyrażał wezwanie do żalu za grzechy, otwierając umysł i serce na przyjęcie tajemnicy zbawienia, podczas gdy chrzest w tradycji chrześcijańskiej nie tylko uwalnia człowieka od grzechu pierworodnego, ale także włącza nas w życie trynitarne, czyni synami w Synu i udziela daru Ducha. Obmycie w imię mocy Boga, Ojca, Syna i Ducha Świętego jednoczy wiernych z Chrystusem, włącza ich w Chrystusa, przyobleka w Chrystusa, zobowiązuje do odrzucania pokus i do dawania przed światem świadectwa o tajemnicy bezgranicznej miłości, którą Bóg ich darzy. (…)
Chrzest dzieci, tak drogi chrześcijańskiej tradycji, w bardzo prosty i wymowny sposób pozwala nam pojąć prawdziwą naturę zbawienia. Jest ono łaską, czyli darmowym darem Pana. Bóg bowiem zawsze kocha jako pierwszy, a krwią swego Syna już zapłacił za nasze odkupienie. Dlatego rodzice chrześcijańscy powinni spieszyć ze swoimi dziećmi do chrzcielnicy, aby mogły one otrzymać na mocy wiary Kościoła wielki dar życia Bożego. Rodzice ci poprzez swój przykład, modlitwę i pouczenia mają też być pierwszymi wychowawcami w wierze swoich dzieci, aby ten zarodek nowego życia mógł się rozwinąć i osiągnąć pełną dojrzałość.

Jan Paweł II, Komentarz do Ewangelii, Wydawnictwo M, Kraków 2011, s.29-30.


więcej tekstów autora
Polecamy

Niedziela, 22.06.2014

Jan Paweł II

Duchowe ojcostwo

Elżbieta Wiater

partnerzy