• 1 grudnia 2017
  • komentarzy
  • 2474 osób przeczytało
  • to!

Adwent – ściąga dla rodziców

Marta Wielek

Nazwa tego okresu liturgicznego wywodzi się od łacińskiego słowa adventus, które oznacza przyjście, przybycie. W tym czasie szczególnie przygotowujemy się do przeżywania narodzenia Pana Jezusa, ale nie tylko. Kościół przypomina też w tym okresie, że cały czas czekamy na powtórne przyjście Pana Jezusa na świat. Przeżywanie Adwentu podzielone jest na dwa etapy. W pierwszym, trwającym do 16 grudnia, nacisk położony jest na oczekiwanie Jego powtórnego przyjścia.

Najstarsze wzmianki o celebrowaniu Adwentu pochodzą z IV wieku − na terenie Hiszpanii i Galii przygotowywano się wówczas w ten sposób do uroczystości Objawienia Pańskiego (6 stycznia). W V wieku Adwent skoncentrowany został na przygotowaniu do Bożego Narodzenia, ale miał formułę bardzo podobną do Wielkiego Postu – trwał 6 tygodni (począwszy od dnia św. Marcina, 11 listopada) i miał charakter pokutny. Na przełomie VII i VIII wieku okres Adwentu został skrócony do czterech niedziel, natomiast przeżywanie go w duchu pokuty trwało aż do wieku XX, do Soboru Watykańskiego II. Wtedy to zapoczątkowano nowe spojrzenie na ten okres liturgiczny – zasugerowano, że powinien to być czas radosnego oczekiwania, a nie pokuty i postu. Pozostałością po pokutnym charakterze Adwentu są fioletowe ornaty, które zakładają wówczas kapłani odprawiający Msze św. Nie wkładają ich tylko w III niedzielę Adwentu – tzw. niedzielę radości – oraz podczas specjalnych mszy adwentowych, nazywanych roratami. W pierwszym przypadku ksiądz zakłada ornat różowy, w drugim tzw. ornat maryjny, czyli biały z niebieskimi dodatkami lub motywami maryjnymi. Maryja jest bowiem szczególną patronką Adwentu jako ta, która najbardziej oczekiwała narodzenia Syna Bożego.

Kościół specjalnie daje ten czas, żebyśmy mogli wybrać sposób, w jak chcemy się przygotować na Boże Narodzenie. Każdy z nas może mieć jakieś postanowienia, ale nawet jeśli ich zabraknie, liturgia (czyli modlitwa Kościoła) na ten czas przypomina, że już niedługo Syn Boży przyjdzie na świat. Do takich liturgicznych zwyczajów należą np. specjalne Msze (roraty) tradycyjnie odprawiane wcześnie rano. Dzieci przychodzą na roraty ze specjalnymi lampionami, które są znakiem oczekiwania na przyjście na ziemię Pana Boga. Podczas tych Mszy, ale też i w czasie innych modlitw, śpiewa się specjalne pieśni. W kościołach można spotkać wiele dodatkowych dekoracji, które mają pomóc w czekaniu na Pana Jezusa. Są to np. wieńce adwentowe czy schodki dla małego Jezusa. Na roratach zapala się specjalną świecę (roratkę) przewiązaną białą lub niebieską wstążką, która symbolizuje Maryję przynoszącą na świat Światłość prawdziwą. 

Słowniczek
Roraty
– tradycyjnie pierwsza poranna Msza w czasie Adwentu, ku czci Matki Bożej (w podziękowaniu za to, że zechciała być Mamą Pana Jezusa). Nazwa pochodzi od łacińskich słów modlitwy rorate coeli desuper („spuśćcie rosę niebiosa”), która inspirowana jest proroctwem z Księgi Izajasza, a tę księgę czyta się podczas adwentowej liturgii bardzo często. Obecnie zdarza się, że ze względów praktycznych roraty odprawiane są po południu.
Roratka (świeca roratnia) – specjalna adwentowa świeca, przewiązana białą wstążką symbolizującą Maryję, która przynosi światu Jezusa Chrystusa. Świecę zapala się w kościele, obok ołtarza, podczas porannych adwentowych Mszy – rorat.
III niedziela Adwentu (Gaudete) – Adwent ma cztery niedziele, trzecia niedziela oznacza, że Boże Narodzenie jest już bardzo blisko. Dlatego w tę niedzielę ksiądz ubiera się w różowy ornat, który ma oznaczać radość z bliskiego narodzenia Pana Jezusa i z tego, że zmartwychwstał i odkupił ludzi. Nazwa pochodzi z łacińskiej wersji Listu do Filipian (Gaudete in Domino semper…): Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się! Niech będzie znana wszystkim ludziom wasza wyrozumiała łagodność: Pan jest blisko! O nic się już zbytnio nie troskajcie, ale w każdej sprawie wasze prośby przedstawiajcie Bogu w modlitwie i błaganiu z dziękczynieniem! (Flp 4,4-6).
Kolor ornatu – w czasie Adwentu ksiądz wkłada fioletowy ornat, który zwraca uwagę na to, że przeżywamy szczególny czas przygotowania na narodzenie Pana Jezusa. Wyjątkiem jest trzecia niedziela Adwentu, zwana niedzielą radości − Gaudete („Radujcie się!”), kiedy to ksiądz ubiera się w różowy ornat, oraz roraty – poranne Msze ku czci Matki Bożej, które odprawia się w białym ornacie.

 

adent_i_boze_narodzenie_500_rgb_72dpi

Marta Wielek

redaktor miesięczników LIST i BIBLIA Krok po Kroku, autorka książek