źródło: https://www.flickr.com
  • 26 lutego 2018
  • komentarzy
  • 286 osób przeczytało
  • to!

Mateusz Morawiecki

Bankowiec z polską duszą. Człowiek z charakterem. Może dlatego jako dziecko niesforny. Nieprzeciętnie inteligentny. Dobry organizator. Niesamowicie odważny. Patriota – jak obliczył TVN24, w 70-minutowym exposé najczęściej, bo aż 147 razy, użył słowa „Polska”. Wrażliwy na ludzką niedolę. Mecenas kultury – jako prezes banku wspierał wiele inicjatyw prawicowych i patriotycznych. Odpowiedzialny. Uczciwy. Niesamowicie pracowity.

To lista komplementów – zapewne niepełna – które można wyczytać w różnych publikacjach o Mateuszu Morawieckim.

I ten może najważniejszy wyraz uznania: „Niezwykle zdolny człowiek, pewnie najzdolniejszy, jaki pojawił się w polskiej polityce po 1989 roku”. Autorem tych słów jest Jarosław Kaczyński, prezes PiS.

Kim jest ten, który zrezygnował ze świetnie opłacanej posady prezesa banku i w 2015 roku przyjął stanowisko w rządzie, by służyć Polsce, zarabiając wielokrotnie mniej, a w grudniu 2017 roku stanął na czele rządu?

(…)

Dziadkowie przyszłego premiera, Jadwiga (z domu Szumańska) i Michał Morawieccy, pobrali się w Warszawie, a wesele odbyło się w Rakowie w styczniu 1939 roku. Babcia Mateusza, jak opowiada w swojej książkowej autobiografi i jego ojciec, Kornel Morawiecki, miała pełną maturę, co znaczyło niewspółmiernie więcej niż dzisiaj. Dziadek miał jedynie małą maturę, co pozwalało jego żonie żartować, że jest od niego mądrzejsza. – Mama znała języki, ojciec jednak zasadniczo jej nie ustępował, zawsze czytał sporo książek – opowiada o swoich rodzicach lider Solidarności Walczącej („Kornel Morawiecki. Autobiografia. Rozmawia Artur Adamski”, Wydawnictwo Trzecia Strona).

Zamieszkali na warszawskiej Pradze, w kamienicy przy ul. Mińskiej. Dziadek przyszłego premiera brał udział w kampanii wrześniowej, należał do Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Morawieccy przeżyli powstanie, a ich kamienica – jak podają Maria Wanke-Jerie i Małgorzata Wanke-Jakubowska, autorki tekstu o obecnym premierze pt. „Ku chwale Ojczyzny!”, opublikowanym na portalu Wszystkoconajwazniejsze.pl – ocalała jako jedna z nielicznych na Pradze. Tam w1941 roku urodził się ich najstarszy syn, ojciec Mateusza – Kornel Morawiecki. 

Przyszły lider Solidarności Walczącej po maturze, którą zdał w1958 roku, gdy nie dostał się na studia medyczne, wyjechał z Warszawy do Wrocławia, z którym związał resztę swojego życia. W1963 roku ukończył studia na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Wrocławskiego, siedem lat później obronił doktorat na podstawie pracy poświęconej kwantowej teorii pola.

Ojciec przyszłego premiera uczestniczył w fali strajków studenckich w marcu 1968 roku. W podziemiu kolportował ulotki potępiające władze PRL. Sprzeciwiał się interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji oraz stłumieniu przez władze protestów robotniczych na Wybrzeżu w1970 roku.

W sierpniu 1980 roku wraz z drugoobiegowym „Biuletynem Dolnośląskim”, z którym związał się w 1979 roku, włączył się w organizację strajków we Wrocławiu; brał udział w organizowaniu struktur „Solidarności” na Dolnym Śląsku. Aresztowany za przygotowanie wraz z Mikołajem Iwanowem i zespołem „Biuletynu Dolnośląskiego” odezwy do żołnierzy radzieckich stacjonujących w Polsce. Zwolniono go po poręczeniu udzielonym przez rektora Politechniki Wrocławskiej i groźbie strajku powszechnego w regionie. W1981 roku był delegatem na I Krajowy Zjazd NSZZ „Solidarność” w gdańskiej hali „Olivii” i jednym z inicjatorów przyjętego na zjeździe słynnego „Posłania do narodów Związku Radzieckiego i krajów Europy Wschodniej”, zwanego też „Posłaniem do ludzi pracy Europy Wschodniej”.

Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku Kornelowi Morawieckiemu udało się uniknąć aresztowania. Zszedł do podziemia i tam działał. W maju 1982 roku z gronem współpracowników założył Solidarność Walczącą – podziemną organizację wywodzącą się ze Związku „Solidarność”, lecz bardziej od niego radykalną. Celem SW było odsunięcie komunistów od władzy, walka o odzyskanie niepodległości i budowa Rzeczypospolitej Solidarnej. 

9 listopada 1987 roku funkcjonariusze SB zatrzymali Kornela Morawieckiego we Wrocławiu. Przetransportowano go do aresztu na Rakowieckiej w Warszawie. Jan Olszewski, który miał być jego obrońcą w planowanym procesie, namówił go do wyjazdu – wraz z Andrzejem Kołodziejem – do Włoch. Kornel Morawiecki opuścił kraj 30 kwietnia 1988 roku. Po trzech dniach, podczas próby powrotu, został deportowany z lotniska w Warszawie do Wiednia. Udało mu się powrócić konspiracyjnie do Polski pod koniec sierpnia tegoż roku.

W latach 90. założył Partię Wolności. Jako przeciwnik umów okrągłego stołu przez 25 lat znajdował się na marginesie polityki, bezskutecznie próbując dostać się do parlamentu i kandydować na prezydenta RP.

Spełnienie przyszło dopiero w2015 roku– Kornel Morawiecki uzyskał mandat poselski z listy komitetu Kukiz’15, prezydent Andrzej Duda wyznaczył go na marszałka seniora Sejmu VIII kadencji (Morawiecki wygłosił wtedy poruszające przemówienie na inaugurację kadencji parlamentu), a jego syn Mateusz został wicepremierem i ministrem rozwoju.

W kwietniu 2016 roku marszałek senior zrezygnował z członkostwa w klubie poselskim Kukiz’15 – przyczyną było zamieszanie związane z oddaniem za niego głosu przez posłankę Małgorzatę Zwiercan w głosowaniu nad wyborem sędziego Trybunału Konstytucyjnego, w następstwie czego została usunięta z klubu. Niedługo potem ogłosił powstanie koła poselskiego Wolni i Solidarni.

Dziadkowie Mateusza ze strony matki pochodzili z kresowego Stanisławowa (obecnie Iwano-Frankiwsk na zachodniej Ukrainie), ale poznali się i pobrali we Francji. Powojnie przyjechali do Wrocławia i zamieszkali razem z córką, a gdy założyła rodzinę, odstąpili jej mieszkanie, a sami przenieśli się do Wielunia (M. Wanke-Jerie, M. Wanke-Jakubowska, „Ku chwale Ojczyzny!”).

Ową córkę, Jadwigę, z wykształcenia chemika, Kornel Morawiecki poznał na wycieczce, na drugim roku studiów. Była od niego o 10 lat starsza i sama już po studiach. W1959 roku wzięli ślub – Kornel Morawiecki miał wówczas zaledwie 18 lat. Z tego związku urodziło się pięcioro dzieci: Anna (rocznik 1960), Marta (1965), Magdalena (1967 – zmarła w wieku pięciu miesięcy), Mateusz (1968) i Maria (1972). 

Ale od wielu lat Kornel Morawiecki – jak przyznał w grudniu 2015 roku w „Super Expressie” – nie żyje z żoną (choć formalnie nie ma z nią rozwodu). Jest związany z młodszą o 15 lat partnerką Anną, którą poznał w 1976 roku. W stanie wojennym ich kontakt się urwał, ale odnaleźli się ponownie na początku lat 90. Mają syna Jerzego. Inną ważną kobietą w jego życiu jest Hanna Łukowska-Karniej, jego asystentka i łączniczka w podziemiu, która wstanie wojennym organizowała miejsca jego ukrywania się i tajnych spotkań i z którą tworzył Solidarność Walczącą.

 

Fragment książki: „Mateusz Morawiecki”