źródło: fot. Stephen Weigel, kościół św. Pryski, Rzym
  • 31 marca 2015
  • komentarzy
  • 2602 osób przeczytało
  • to!

Wielki Wtorek

George Weigel

Czytania z Ewangelii podczas dzisiejszej i jutrzejszej Mszy Świętej koncentrują się na zdradzie Judasza, inicjującej ostatni akt dramatu, jakim jest życie Jezusa. Bardziej znana jest nam, jak się zdaje, wersja Mateusza, czytana jutro. Zgodnie z nią Judasz idzie do arcykapłanów, którzy płacą mu trzydzieści srebrników, jeśli wyda Jezusa w ręce Jego wrogów. Opis Jana z dzisiejszej Mszy Świętej jest bardziej sugestywny teologicznie. Jezus, panując całkowicie nad sytuacją, wie, co planuje Judasz. Wie, że Szatan wystawił na pokusę tego właśnie ucznia i że Judasz znalazł się w śmiertelnym niebezpieczeństwie wpisania na listę tych wszystkich (a jest ich mnóstwo), którzy przemocą sprzeciwiają się historii zbawienia zaplanowanej przez Ojca, a która dokonuje się w Osobie i misji Jezusa. W ostatnim akcie braterstwa i miłości Jezus wyciąga rękę do Judasza i podaje mu umoczony kawałek chleba, lecz w tym momencie – mówi narrator Ewangelii, opisując Judasza – „wszedł w niego Szatan”. Nawet jednak w tej chwili moralnej zdrady Jezus wykorzystuje to pozorne zwycięstwo Szatana na swoją korzyść i dla realizacji planów Ojca i wysyła Judasza, nakazując mu słowami „czyń prędzej” zrobić to, co planował uczynić.

Różnica między zdradą Judasza a mającym niebawem nastąpić trzykrotnym zaparciem się Piotra podczas przesłuchania Jezusa jest uderzająca. Chociaż Piotr wypiera się znajomości z Mistrzem, to jednak jego łzy żalu i skruchy owocują przebaczeniem. Podobnie jak w przypadku syna marnotrawnego, zostaje mu przywrócona synowska godność, a okazywane mu nadal przez Boga miłosierdzie zmienia go w opokę, w fundament, na którym budowany jest Kościół Zmartwychwstałego. Judasz, o czym dowiemy się w Wielki Piątek, do grzechu zdrady dołoży grzech rozpaczy. Niezdolny wyobrazić sobie przebaczenia za taki grzech, popada w to, co papież Benedykt XVI opisał niegdyś jako jego „drugą tragedię”, i odbiera sobie życie. Piotr, przeprowadzony przez łaskę z mroku zdrady do światła żalu za grzechy, żyje nadal, by na samym końcu oddać swoje życie z miłości za Pana. Judasz, odrzucając Światłość świata, wkracza tym samym w ciemność tych, którzy nienawidzą Bożego planu i Tego, który przynosi go światu, wpadając w ich śmiertelne sidła.

 

rzymskie_1_4_v5_70mm_300dpi (1)

George Weigel

amerykański myśliciel, teolog, biograf Jana Pawła II, współpracuje z Ethics and Public Policy Center w Waszyngtonie, autor książek. m.in. "Świadek nadziei" "Katolicyzm ewangeliczny", "Rzymskie pielgrzymowanie"