źródło: Stephen Weigel, kościół św. Augustyna w Rzymie, msza stacyjna
  • 21 lutego 2015
  • komentarzy
  • 2075 osób przeczytało
  • to!

Sobota po Środzie Popielcowej

George Weigel

Metanoia, czyli nawrócenie, tak jak je rozumie Kościół katolicki, dotyka każdego aspektu naszego życia; nawrócenie to wędrówka trwająca całe życie, podczas której nawracamy się w naszym umyśle, w naszej woli i w naszym sercu, zaczynając nowe życie łaską.

Nawrócenie umysłu oznacza zerwanie klapek empiryzmu i przyjęcie do wiadomości, że świat pojmowany zmysłami to nie cały świat; że jest jeszcze świat nadprzyrodzony, uobecniający się przez rzeczywistość zmysłową. Ten świat nadprzyrodzony – świat Bożej miłości – to naprawdę realny świat. To zatem, co nazywamy „światem realnym”, to nie tyle granica, co rodzaj membrany.

Nawrócenie moralne, czyli nawrócenie woli, dokonuje się na nierzadko kamienistej ścieżce, na której uczymy się wybierać to, co prawdziwie dobre, czyniąc to bez przymusu i na zasadzie nawyku. Jest to życie wzrastania w cnocie (termin ten w średniowieczu był właśnie synonimem terminu „nawyk”) i w prawdziwej wolności. Ponieważ wolność nie polega na robieniu tego, co chcemy (gdyż to cechuje właśnie niewolników), ale na wybieraniu w sposób wolny tego, co prawdziwie składa się na autentycznie ludzkie życie.

Nawrócenie serca to trwający całe życie proces emocjonalnego i psychicznego wyzwalania się z nieokiełznanych żądz i nieuporządkowanych uczuć, tak że nasze serce i wola są przyciągane, niczym opiłki żelaza ku magnesowi, który jest tak naprawdę dobry, prawdziwy i piękny: ku Bogu w Trójcy Świętej.

Polecamy: George Weigel, „Rzymskie pielgrzymowanie”, Wydawnictwo M, Kraków 2015

rzymskie_1_4_v5_70mm_300dpi (1)

 

 

George Weigel

amerykański myśliciel, teolog, biograf Jana Pawła II, współpracuje z Ethics and Public Policy Center w Waszyngtonie, autor książek. m.in. "Świadek nadziei" "Katolicyzm ewangeliczny", "Rzymskie pielgrzymowanie"