źródło: Stephen Weigel, Bazylika św. Klemensa
  • 2 marca 2015
  • komentarzy
  • 2012 osób przeczytało
  • to!

Poniedziałek drugiego tygodnia Wielkiego Postu

George Weigel

Z czytania z Księgi Wyjścia dzisiejszej Liturgii Godzin dowiadujemy się, że Izraelitów po opuszczeniu Egiptu ogarnęła panika. Egipcjanie, uświadomiwszy sobie, że pozwalając swej darmowej sile roboczej odejść wolno, popełnili błąd, ruszyli w pościg i lada chwila ich dogonią. Wówczas – jak to często bywa w opowieści o wyjściu z Egiptu – w Izraelitach budzi się na powrót mentalność niewolników i uskarżają się: „Lepiej bowiem nam było służyć im [Egipcjanom], niż umierać na tej pustyni”. Na co Mojżesz, który w dniu wczorajszym pojawił się na Górze Przemienienia razem z Jezusem, odpowiada, podobnie jak Jezus powiedział przerażonym uczniom zakrywającym twarz na widok Jego chwały: „Nie lękajcie się”. Lub też, jak czytamy dzisiaj: „Nie bójcie się! Pozostańcie na swoim miejscu, a zobaczycie zbawienie od Pana, jakie zgotuje nam dzisiaj”. Sytuacje, w których zostajemy wezwani do tego, by „pozostać na swoim miejscu”, nie są zazwyczaj tak dramatyczne jak sytuacja ludu Izraela, który znalazł się w potrzasku między rydwanami faraona a morzem, lub sytuacja, z którą musieli się zmierzyć Piotr, Jakub i Jan, mając przed sobą niepojętą wizję przemienionego Jezusa i słysząc głos Ojca: „Jego słuchajcie!”. Jednak na początku drugiego pełnego tygodnia Czterdziestu Dni wezwanie Mojżesza może być dla nas inspiracją do rachunku sumienia w kwestii daleko bardziej przyziemnej: naszej reakcji na drobne przykrości bądź wszystko, co nas mierzi i irytuje.

Cierpliwość pozwalająca znosić osobę, którą ludzie o franciszkańskiej wrażliwości mogliby określić jako „brata osła”, a nawet działanie mające zmienić kogoś takiego – oto wyzwanie, z którym musi się zmierzyć codziennie wielu chrześcijan. Katechizm Kościoła Katolickiego przedstawia cierpliwość jako jeden z tradycyjnych owoców Ducha Świętego, „doskonałości, które kształtuje w nas Duch Święty jako pierwociny wiecznej chwały”, i zestawia je z innymi owocami, o których św. Paweł pisał do krnąbrnych i sprawiających kłopoty Galatów, takimi jak „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (Ga 5, 22–23). Innymi słowy, to, do jakiego stopnia potrafimy w sobie rozwinąć cnotę cierpliwości, pokazuje, jak uważnie słuchaliśmy przemienionego Pana, którego chwała jest przedsmakiem chwały mającej się stać udziałem Jego uczniów.

 

rzymskie_1_4_v5_70mm_300dpi (1)

George Weigel

amerykański myśliciel, teolog, biograf Jana Pawła II, współpracuje z Ethics and Public Policy Center w Waszyngtonie, autor książek. m.in. "Świadek nadziei" "Katolicyzm ewangeliczny", "Rzymskie pielgrzymowanie"