Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Komentarze Ojców Kościoła

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
źródło: Shutterstock
  • 27 sierpnia 2014
  • komentarzy
  • 996 wyświetleń
  • lubi to!

Człowiek i dzieło stworzenia

św. Augustyn

Powiedziane zostało ludziom: „Miejcie władzę nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i wszystkimi zwierzętami pełzającymi po ziemi”. W ten to sposób przedstawiono, że człowiek panuje rozumem nad wszystkimi zwierzętami. Słusznie zatem przyjmuje się także w sensie duchowym, że wszystkie uczucia i poruszenia ducha, które podobne są do poruszeń dzikich zwierząt, są nam poddane i że panujemy nad nimi dzięki umiarkowaniu i powściągliwości. Kiedy jednak nie panujemy nad nimi, wybuchają i postępują w stronę najbardziej dzikich przyzwyczajeń, pochwytują nas ku różnym, szkodliwym upodobaniom i czynią nas podobnymi do dzikich zwierząt. Gdy natomiast panujemy nad nimi i są nam poddane, są łagodne i żyją z nami w zgodzie. Poruszenia naszej duszy nie różnią się bowiem od nas. Razem z nami są żywione poznaniem rozumu, najlepszych obyczajów i życia wiecznego jak ziołami nasiennymi, owocodajnymi gałązkami czy zieloną trawą. Wtedy życie człowieka jest szczęśliwe i spokojne, kiedy wszystkie jego poruszenia są zgodne z rozumem i prawdą. I nazywają się one radościami czystymi i dobrymi, a także świętą miłością. Jeśli natomiast nie są zgodne z rozumem i prawdą, a wręcz są rozwijane beztrosko, rozrywają i niszczą duszę, czyniąc życie smutniejszym. Nazywają się wzburzeniami, żądzami i złymi pragnieniami. Już wcześniej nam je wskazywano, abyśmy – na ile możemy –  ukrzyżowali je w nas pracą, aż zwycięstwo pochłonie śmierć (1 Kor 15, 54). Powiedział bowiem Apostoł: „A ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało swoje z jego namiętnościami i pożądaniami” (Ga 5, 24). Ktoś powinien zauważyć, że tych słów nie należy rozumieć w sensie odnoszącym się do ciała, ponieważ zielona trawa i drzewa rodzące owoce zostały dane za pokarm – według Księgi Rodzaju – każdemu rodzajowi zwierząt, wszystkim ptakom i wężom, chociaż widzimy, że lwy, sokoły i orły nie żywią się niczym innym niż mięsem, zabijając inne zwierzęta.

Nie można lekceważąco pominąć tego, że zostało powiedziane: „I widział Bóg, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre”. Gdy mowa była o pojedynczych dziełach Boga, napisano tylko: „Widział Bóg, że było to dobre”. Kiedy natomiast mowa jest o całym dziele stworzenia, za mało było powiedzieć „dobre”, więc dodano „bardzo”. […] Wszelkie bowiem piękno, które składa się z części, dużo bardziej jest godne pochwały w całości. Tak też jest w ludzkim ciele – jeśli chwalimy same oczy, sam nos, same policzki albo samą głowę, same ręce, same nogi i inne części ciała, jeśli same i pojedynczo chwalimy, to o ile bardziej całe ciało, którego wszystkie części ciała pojedynczo są piękne i wspólnie gromadzą swoje piękno. Tak że piękna ręka, która także pojedynczo jest chwalona w ciele, jeśli jest oddzielona od ciała, to traci swój powab i inne części ciała bez niej będą szpetne. Taka jest siła i moc czystości i jedności, że także to wszystko, co jest dobre, wtedy podoba się, kiedy schodzą się i łączą w pewną całość.

Augustyn, De Genesi contra Manichaeos, 1, 31–32.
PL 34, 187–189.

Tłum. Joanna Szwed-Kostecka


więcej tekstów autora
Polecamy

Zabiłem Boga?

Roman Brandstaetter

Tymoteusz

Marcin Majewski

Kobieta - metafora Izraela

Bella Szwarcman-Czarnota

partnerzy