Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia
  • 13 czerwca 2018
  • komentarzy
  • 175 wyświetleń
  • lubi to!

Środa, 13.06.2018

Jan Paweł II

Mt 5, 17-19

Niech wam się nie wydaje, że przyszedłem, aby znieść Prawo i Proroków. Przyszedłem nie po to, by je znosić, lecz aby je wypełnić. Zaprawdę mówię wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, nie będzie też opuszczone ani jedno „i”, co więcej, nawet ani jedna kropka nad „i” nie zmieni się, dopóki nie zostanie wypełnione całe Prawo. Tak więc kto by sam złamał choćby jedno z najmniejszych przykazań i zachęcał innych, aby podobnie czynili, będzie uważany za najmniejszego w królestwie niebieskim. I przeciwnie, kto będzie sam wypełniał przykazania i innym je głosił, zostanie uznany za wielkiego w królestwie niebieskim.

 

To samo Prawo, które Bóg objawił przez Mojżesza, a które Chrystus potwier­dził w Ewangelii (por. Mt 5,17-19), zostało wypisane przez Stwórcę w ludzkiej naturze. Oto, co czytamy w Liście św. Pawła do Rzymian: „Bo gdy poganie, któ­rzy Prawa nie mają, idąc za naturą, czynią to, co Prawo nakazuje, chociaż Prawa nie mają, sami dla siebie są Prawem” (Rz 2,14). Tak więc te same zasady moral­ności, które Bóg ogłosił Ludowi Wybranemu przez Mojżesza, zostały wypisane przez tego samego Boga, jako Stwórcę, w naturze człowieka. Idąc za tym od­wiecznym zapisem, każdy człowiek z natury wie, że winien czcić ojca i matkę, że winien szanować życie, że nie powinien ani cudzołożyć, ani kraść, ani mówić fał­szywego świadectwa; jednym słowem, że nie powinien czynić innym tego, czego nie chce, aby jemu samemu czyniono. W Liście do Rzymian pisze w dalszym ciągu św. Paweł: „treść Prawa wypisana jest w ich sercach, gdy jednocześnie ich sumienie staje jako świadek” (Rz 2,15). Sumienie staje jako świadek, bądź to oskarżając człowieka, jeżeli Prawo wypisa­ne w sercu narusza, bądź też usprawiedliwiając go, jeżeli temu Prawu dochowuje wierności. Tak więc, wedle nauki Apostoła, istnieje Prawo związane z naturą czło­wieka jako istoty rozumnej i wolnej, a znajduje ono swój oddźwięk w sumieniu człowieka. Żyć zgodnie z sumieniem, to znaczy żyć wedle prawa natury, i wzajem­nie — żyć wedle prawa natury, to znaczy żyć zgodnie z sumieniem; oczywiście z sumieniem prawdziwym i prawym, czyli odczytującym poprawnie treść Prawa zapisanego w naturze ludzkiej przez Stwórcę.

 

Anioł Pański, 12 VI 1994

 


więcej tekstów autora
Polecamy

Droga Krzyżowa, VI

Józef Augustyn SJ

Sen Jakuba cz. 2

Ks. Jacek Jurczyński SDB

Ewa

Marcin Majewski

partnerzy