Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 6 listopada 2019
  • komentarzy
  • 35 wyświetleń
  • lubi to!

Środa, 06.11.2019


Łk 14, 25-33

A szły z Nim wtedy liczne rzesze. Zwróciwszy się do nich powiedział: Jeżeli ktoś przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca, matki, żony, synów, braci i sióstr, i nawet siebie samego, to nie może być moim uczniem. Kto nie dźwiga swego krzyża i nie idzie za Mną, również nie może być moim uczniem. Któż bowiem z was, chcąc zbudować wieżę, nie siada wpierw i nie oblicza wydatków [i nie zastanawia się], czy będzie miał na wykończenie? Inaczej bowiem gdyby położył fundamenty, a nie mógł skończyć budowli, wszyscy patrząc na to poczęliby drwić z niego mówiąc: Oto człowiek, który rozpoczął budowę, lecz nie potrafił jej skończyć. Albo jakiż król, wybierając się na wojnę przeciwko innemu królowi, nie usiądzie wpierw i nie zastanowi się, czy ze swymi dziesięcioma tysiącami ludzi będzie w stanie oprzeć się temu, który idzie przeciw niemu z dwudziestoma tysiącami? Jeżeli nie [będzie w stanie], wyprawi poselstwo, gdy tamten będzie jeszcze daleko, prosząc go o warunki pokoju. Tak więc nikt z was nie może być moim uczniem, jeśli się nie wyrzeknie wszystkiego, co posiada.

 

“Któż (…) z ludzi rozezna za­mysł Boży (…)?” (Mdr 9, 13). Na pyta­nie postawione w Księdze Mądrości jest odpowiedź: tylko Syn Boży, który dla naszego zbawienia stał się człowiekiem w dziewiczym łonie Maryi, może nam objawić zamysł Boga. Tylko Jezus Chrystus wie, jaka droga prowadzi do “osiągnięcia mądrości serca”, pokoju oraz zbawienia. Jaka jest ta droga? On sam nam to mówi w dzisiejszej Ewangelii – jest to droga krzyża. Jego słowa są jasne: “Kto nie dźwiga swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” (Łk 14, 27).

“Dźwigać krzyż idąc za Jezusem” oznacza być gotowym do wszelkich poświęceń z miłości do Niego. Ozna­cza to nieprzedkładanie niczego i niko­go ponad Niego, nawet osób najdroż­szych, nawet własnego życia.

Dobrze wiecie, że przylgnięcie do Chrystusa to wybór trudny. Nie przy­padkiem Jezus mówi o “krzyżu”. Jed­nakże natychmiast dodaje: “za Mną”. Są to ważne słowa – nie tylko my niesiemy krzyż. Przed nami idzie On, oświecając nam drogę swoim przykła­dem i mocą swojej miłości. Kiedy w Ewangelii Jezus powołał pierwszych Apostołów, by uczynić ich “rybakami ludzi” (Mt 4,19; Mk 1,17; por. Łk 5,10), oni “zostawili wszystko i poszli za Nim” (Łk 5,11; por. Mk 4,20.22; Mk 1,18.20). Pewnego dnia sam Piotr przypomniał ten aspekt powołania apostolskiego, mówiąc do Jezusa: “Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą” (Mt 19,27; Mk 10,28; por. Łk 18,28). Jezus wymienił wówczas wszystkie dobra, których trzeba się wyrzec “z powodu Mnie i z powodu Ewangelii” (Mk 10,30). Nie chodziło tylko o rezygnację z dóbr materialnych – z “domu” lub “pól”, lecz o opuszczenie najdroższych osób: “braci lub sióstr, ojca lub matki, lub dzieci” – tak mówią Mateusz i Marek; “żony, braci, rodziców albo dzieci” – powiada Łukasz (Łk 18,29).

Jezus nie wymagał od wszystkich swoich uczniów radykalnego wyrzeczenia się życia w rodzinie, ale żądał, by wszyscy przyznali Mu pierwsze miejsce w swoich sercach: “Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien” (Mt 10,37). Konieczność pełnego wyrzeczenia się wszystkiego związana jest z życiem apostolskim lub szczególną konsekracją. Powołani przez Jezusa “Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego, Jan” nie tylko zostawili łódź, w której “naprawiali swe sieci” (por. Mt 4,21), lecz również swego ojca, który był z nimi (por. Mt 4,22; Mk 1,20).

Wszystko to pomaga nam zrozumieć sens kościelnego prawodawstwa na temat celibatu kapłańskiego. Kościół zawsze bowiem uważał i nadal uważa, że celibat mieści się w logice konsekracji kapłańskiej i związanej z nią całkowitej przynależności do Chrystusa, która zmierza do świadomej realizacji Jego nakazu życia duchowego i ewangelizacji. Istotnie, w Ewangelii według św. Mateusza, we fragmencie poprzedzającym przytoczone przez nas słowa o opuszczeniu najbliższych osób, Jezus mówi – używając dobitnych, semickich sformułowań – o innym jeszcze wyrzeczeniu “dla królestwa niebieskiego”, mianowicie wyrzeczeniu się małżeństwa: “są i tacy bezżenni, którzy dla królestwa niebieskiego sami zostali bezżenni” (Mt 19,12). Zobowiązali się zatem do celibatu, by oddać się całkowicie na służbę “Ewangelii o Królestwie” (por. Mt 4,23; 9,35; 24,34).

 

5 IX 2004, Loreto (Włochy)

 



Polecamy

partnerzy