Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 15 lutego 2020
  • komentarzy
  • 35 wyświetleń
  • lubi to!

Sobota, 15.02.2020

Jan Paweł II

Mk 8, 1-10

A za dni owych, gdy wielka rzesza ludzi znów była z Nim i nie mieli jeść, wezwał uczniów swoich i powiedział do nich: Żal mi tego ludu. Już bowiem trzy dni pozostają ze Mną, a nie mają co jeść. Jeżeli zaś rozpuszczę ich głodnych do domu, upadną w drodze, bo niektórzy spośród nich przyszli z daleka. I powiedzieli Mu na to uczniowie Jego: Jakże na tym odludziu będzie ktoś mógł nakarmić ich chlebem? Wtedy zapytał ich: Ile chlebów macie? A oni odpowiedzieli: Siedem. Wtedy polecił ludowi usiąść na ziemi. I wziąwszy siedem chlebów dzięki czynił, łamał [chleb] i dawał uczniom, aby go rozdzielali. I rozdali chleby ludowi.  Mieli także kilka rybek. Te również pobłogosławiwszy, kazał rozdać. Jedli tedy i nasycili się. A z ułomków, jakie pozostały, zebrali jeszcze siedem koszów. Było zaś ich około czterech tysięcy. Potem rozpuścił ich. Zaraz też wstąpił z uczniami swymi do łodzi i przybył w okolice Dalmanuty.

 

 

Jezus głosi rzeszom naukę o Królestwie Bożym, uzdrawia także chorych, a równocześnie dzień zaczyna chylić się ku wieczorowi. I wtedy Apostołowie usiłują przekonać Mistrza, aby odprawił słuchających Go ludzi. Trzeba wszakże myśleć o posiłku i noclegu. I właśnie wtedy pada ta niespodziewana odpowiedź Jezusa: „wy dajcie im jeść”. Apostołowie tłumaczą, iż nie jest to wykonalne. Nie mają czym ich nakarmić, bo pięć chlebów i dwie ryby z pewnością nie wystarczą dla nakarmienia tysięcy obecnych, „było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn” (Łk 9, 14). Wówczas Jezus w sposób cudowny rozmnaża to, co mieli (pięć chlebów i dwie ryby), tak że nie tylko „wszyscy się nasycili, ale zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które pozostały” (por. Łk 9, 17). Czytamy   w   opisie   tego   wydarzenia, że Jezus „odmówił nad chlebem i rybami błogosławieństwo, połamał i dawał” (por. Łk 9, 16) – a słowa te przenoszą nas zarazem do wieczernika. Podczas   ostatniej   wieczerzy   (jak   czytamy   w   pierwszym Liście apostoła Pawła do Koryntian, drugie    czytanie    liturgiczne)     „Pan Jezus {…) wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł  [do Apostołów]: ,To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę’„ (1 Kor 11, 23-24). Powiedział tak, gdyż było to u początku „tej nocy, kiedy został wydany” (tamże, 11, 23). „Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich” (tamże, w. 25) i wypowiedział nad nim słowa ustanowienia Eucharystii. „Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę” (tamże). I jeszcze Chrystus dodał: „ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie” (tamże, w. 26). Z pewnością nie od razu Apostołowie  dostrzegli,  że  było  w  tym ustanowieniu Sakramentu Chrystusowego Ciała i Krwi jakieś podobieństwo z tamtym rozmnożeniem pokarmu  –  chleba  i  ryb – w którym niegdyś uczestniczyli. Może też przypomniały im się słowa, które Chrystus wtedy do nich powiedział: „wy dajcie im jeść”. Słowa niezrozumiałe, tajemnicze, a równocześnie potwierdzone „znakiem” rozmnożenia pokarmu. Teraz jednak, podczas ostatniej wieczerzy, chodziło o inny Pokarm i Napój. A jednak, w tym wszystkim, co powiedział do Apostołów przy ustanowieniu Sakramentu swej Paschy, Jezus poniekąd powtórzył tamte słowa: „wy dajcie im jeść”, wypowiedziane przy rozmnożeniu. Powtórzył w nowym znaczeniu: eucharystycznym.

 

5 VI 1988, Reggio Emilia (Włochy)

 


więcej tekstów autora
Polecamy

Betlejem

Fernando Perfetti

Bracia pod jednym Ojcem

ks. Grzegorz Strzelczyk

partnerzy