Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 2 listopada 2019
  • komentarzy
  • 26 wyświetleń
  • lubi to!

Sobota, 02.11.2019

Jan Paweł II

Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a

Była już prawie godzina szósta, gdy ciemności ogarnęły całą ziemię i trwały aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło, a zasłona świątyni rozdarła się przez sam środek. Jezus zaś zawołał donośnym głosem: Ojcze, w ręce Twoje oddaję moją duszę. I powiedziawszy to, skonał. A był tam człowiek imieniem Józef, członek Wysokiej Rady, mąż dobry i sprawiedliwy. On to właśnie udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjąwszy je z krzyża, owinął w prześcieradło i złożył w grobowcu wykutym w skale. Nikt w nim nie był jeszcze złożony. A pierwszego dnia tygodnia bardzo wczesnym rakiem przyszły do grobu, przynosząc wonności które przygotowały Zobaczyły też, że kamień był odwalony od grobu. Wszedłszy zaś do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa. I kiedy z tego powodu nie wiedziały, co robić, oto dwaj mężczyźni w lśniących szatach stanęli obok nich. A gdy one, lękając się, spuściły głowy, ci powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żywego między umarłymi? Nie ma Go tu, zmartwychwstał.

Misja Zbawiciela osiąga swój szczyt w Misterium paschalnym. Na krzyżu, w chwili gdy „wyciągnął ramiona pomiędzy niebem i ziemią na znak wiecznego przymierza” (Mszał Rzymski), Jezus skierował ostatnie swe słowa do Ojca, prosząc, żeby odpuścił grzechy ludzkości: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23,34). Jezus pokonał grzech potęgą swej miłości do Ojca i do rodzaju ludzkiego. Wziął na siebie wszystkie rany, które grzech zadał ludzkości, i ofiarował jej wyzwolenie przez nawrócenie. Pierwsze tego owoce są widoczne u skruszonego łotra, wiszącego obok Niego na krzyżu (por. Łk 23,43). Ostatnie Jego słowa były wołaniem wiernego Syna: „Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego” (Łk 23,46). W tym najwyższym przejawie miłości, całe swe życie i posłannictwo złożył w ręce swego Ojca, który Go posłał. W ten sposób powierzył Ojcu całe stworzenie i całą ludzkość, ażeby ją przyjął na powrót z miłosierną miłością.

Wszystko, czym Syn jest i czego dokonał, zostało przyjęte przez Ojca, który może to ofiarować w darze światu, z chwilą gdy wskrzesił Jezusa z martwych i posadził Go po swej prawicy – tam, gdzie grzech i śmierć nie mają już żadnej mocy. Przez paschalną ofiarę Jezusa Ojciec nieodwołalnie daje światu pojednanie i pełnię życia. Ten nadzwyczajny dar mógł stać się rzeczywistością jedynie dzięki umiłowanemu Synowi, bo tylko On był zdolny w pełni odpowiedzieć na miłość Ojca – miłość odrzuconą przez grzech. W mocy Ducha Świętego poznajemy w Jezusie Chrystusie, że Bóg nie jest daleko, nie jest nad człowiekiem ani poza nim; jest bardzo blisko niego, złączony z każdą osobą i z całą ludzkością we wszystkich sytuacjach życia. Takie jest orędzie, które chrześcijaństwo głosi światu, orędzie niosące niezrównaną pociechę i głęboką nadzieję dla wszystkich wierzących.

 

Adh. Ecclesia in Asia, 12

 

 


więcej tekstów autora
Polecamy

O męskości

Elżbieta Wiater

XV Niedziela Zwykła

Ks. Wojciech Węgrzyniak

Słowo Boże dla przygnębionych

Tomasz Maria Dąbek OSB

partnerzy