Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 29 listopada 2019
  • komentarzy
  • 46 wyświetleń
  • lubi to!

Piątek, 29.11.2019

Jan Paweł II

Łk 21, 29-33

Powiedział im też taką oto przypowieść: Popatrzcie na figi i na wszystkie inne drzewa. Gdy wypuszczają pączki, to widząc je poznajecie, że już blisko jest lato. Tak też i wy: gdy zobaczycie, jak się to wszystko zacznie dziać, wiedzcie, że już blisko jest królestwo Boże. Zaprawdę mówię wam, nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.

 

Słowa Jezu­sa kierują naszą myśl ku czasom ostatecznym, które zakończą dzieje. Gdy jednak w odpowiedzi udzielonej arcykapłanowi podczas przesłuchania Jezus raz jeszcze wypowiada to eschatologiczne proroctwo, odnosi je do najbliższej przyszłości: „powiadam wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego, i nadchodzącego na obłokach niebieskich” (Mt 26,64). Porównu­jąc te słowa z poprzednią wypowiedzią możemy zrozumieć dynamikę chrześcijań­skiej eschatologii — procesu historycznego, który już się rozpoczął i zmierza ku spełnieniu. Z drugiej strony wiemy też, że apokaliptyczne obrazy zawarte w mowie escha­tologicznej, a dotyczące końca wszystkich rzeczy, należy interpretować jako bar­dzo wyraziste symbole. Wyrażają one przemijalność świata i najwyższą władzę Chrystusa, który ma w ręku los ludzkości. Historia zmierza do swego celu, ale Chrystus nie pozostawił nam żadnych wskazówek czasowych. Złudne zatem i my­lące są wszelkie próby przewidzenia końca świata. Chrystus zapewnił nas jedy­nie, że koniec nie nastąpi, zanim Jego zbawcze dzieło nie ogarnie całego świata za pośrednictwem głoszenia Ewangelii: „A ta Ewangelia o królestwie będzie gło­szona po całej ziemi, na świadectwo wszystkim narodom. I wtedy nadejdzie ko­niec” (Mt 24,14). Jezus kieruje te słowa do uczniów, którzy chcieliby wiedzieć, kiedy nastąpi koniec świata, a przy tym skłonni są sądzić, że stanie się to niebawem. Jezus daje im do zrozumienia, iż muszą go poprzedzić liczne wydarzenia i katastrofy, a wszystko to będzie zaledwie „początkiem boleści” (por. Mk 13,8). Właśnie dlate­go — jak pisze Paweł — całe stworzenie „jęczy i wzdycha w bólach rodzenia” z upragnieniem oczekując objawienia się synów Bożych (por. Rz 8,19-22). Ewangelizacja świata łączy się z głęboką przemianą ludzi pod działaniem łaski Chrystusa. Paweł wskazuje, że cel dziejów zawiera się w zamyśle Ojca, by „wszyst­ko na nowo zjednoczyć w Chrystusie jako Głowie: to, co w niebiosach, i to, co na ziemi” (Ef 1,10). Chrystus jest centrum wszechświata, przyciąga wszystkich do siebie, aby udzielić im obficie łaski i życia wiecznego. Ojciec dał Jezusowi „władzę wykonywania sądu, ponieważ jest Synem Człowieczym” (J 5,27). Choć sąd może oczywiście zakończyć się potępieniem, został powierzony Temu, który jest „Sy­nem Człowieczym”, to znaczy Osobą pełną współczucia i solidarną z naszą ludzką kondycją. Chrystus jest boskim sędzią o ludzkim sercu, sędzią, który pragnie obdarzać życiem. Tylko człowiek uparcie trwający w złu może Mu uniemożliwić złożenie tego daru, dla którego On nie wahał się iść na śmierć.

 

Aud. gen., 22 IV 1997


więcej tekstów autora
Polecamy

Cztery istoty żyjące

Richard A. Burridge

Chleba naszego...

św. Augustyn

partnerzy