Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia
  • 10 sierpnia 2018
  • komentarzy
  • 211 wyświetleń
  • lubi to!

Piątek, 10.08.2018

Jan Paweł II

J 12, 24-26

Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy, padłszy na ziemię, nie obumrze, pozostanie samo tylko ziarnem, jeżeli zaś obumrze, przyniesie plon obfity. Kto miłuje swoje życie, straci je, kto zaś nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. Ktokolwiek chce Mi służyć, niech pójdzie za Mną, a tam, gdzie Ja jestem, wszędzie jest także sługa mój. Każdego, kto Mnie służy, uczci Ojciec mój.

 

 

Gdy niektórzy Grecy pragnęli zbliżyć się do Niego i prosili Filipa: «Panie, chcemy ujrzeć Jezusa» (J 12, 21). Jezus udzielił im wówczas odpowiedzi, której sens na pierwszy rzut oka wydaje się trudny do zrozumienia: «Nadeszła godzina, aby został uwielbiony Syn Człowieczy (…). Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne» (J 12, 23. 25). Owa «godzina», w której ma być uwielbiony Syn Człowieczy, to godzina męki i śmierci na krzyżu. Właśnie w tej godzinie ziarno wrzucone w ziemię, czyli Syn Boży, który stał się człowiekiem, ma obumrzeć, aby przynieść bezcenne owoce odkupienia. W Nim śmierć ma zaowocować zwycięstwem Życia. Odczytany przed chwilą fragment Ewangelii mówi o lęku, jaki odczuwa Jezus na progu swej tajemnicy paschalnej: «Teraz dusza moja doznała lęku i cóż mam powiedzieć? Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny» (J 12, 27-28). Słyszymy tu jakby echo modlitwy w Ogrójcu, gdzie Jezus, przeżywając dramat samotności i trwogi, prosi Ojca o oddalenie kielicha cierpienia. Równocześnie jednak godzi się wypełnić do końca Jego wolę. Po słowach: «Ojcze, wybaw Mnie od tej godziny», dodaje natychmiast: «właśnie dlatego przyszedłem na tę godzinę. Ojcze, wsław Twoje imię!» (J 12, 27-28).

 

16 III 1997, w rz. kościele Najświętszego Zbawiciela in Lauro


więcej tekstów autora
Polecamy

partnerzy