Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 5 lipca 2014
  • komentarzy
  • 824 wyświetleń
  • lubi to!

Niedziela, 06.07.2014

Jan Paweł II

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodoba- nie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i po- korny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».
Mt 11, 25-30

Jezus jest naszym pokojem. Wiemy, co w języku biblijnym oznacza słowo po kój. Mówiąc najogólniej, jest sumą dóbr, które Jezus-Mesjasz przyniósł ludziom. Dlatego dar pokoju oznacza początek Jego misji na ziemi, jest w niej przez cały czas obecny i stanowi jej ukoronowanie. Pokój wyśpiewują aniołowie u żłóbka, w którym został złożony nowo narodzony Książę pokoju (por. Łk 2,14; Iz 9,5). Pokoju życzy Chrystus poruszony widokiem ludzkiego kalectwa na ciele (por. Łk 8,48) i na duchu (por. Łk 7,50). Pokój wam, radośnie pozdrawia Zmartwychwstały uczniów (por. Łk 24,36; J 20,19.26), których przed ostatecznym odejściem do Ojca powierza działaniu Ducha Świętego, będącego źródłem miłości, radości i pokoju (Ga 5,22). Jezus jest także naszym pojednaniem. W następstwie grzechu powitał głęboki i tajemniczy przedział między Bogiem Stwórcą a człowiekiem, Jego stworzeniem. Cała historia zbawienia jest właściwie opowieścią o przedziwnych interwencjach Boga na rzecz człowieka, aby człowiek, w sposób wolny i z miłością, powrócił do Niego, aby po czasie izolacji nastał czas pojednania i przyjaźni, komunii i pokoju. W Sercu Chrystusa, pełnym miłości do Ojca i do ludzi, Jego braci, nastąpiło pełne pojednanie Nieba z ziemią: (…) zostaliśmy pojednani z Bogiem przez śmierć Jego Syna (…) (Ez 5,10), mówi Paweł Apostoł. Każdy, kto pragnie doświadczyć pojednania i pokoju, musi przyjąć zaproszenie Pana (por. Mt 11,28). W Jego Sercu znajdzie pokój i wytchnienie, tam jego zwątpienie zmieni się w pewność, udręka w spokój, smutek w radość, niepokój w pogodę ducha. Tam znajdzie ulgę w cierpieniu, odwagę do przezwyciężenia lęku, wielkoduszność potrzebną do tego, aby nie wpaść w przygnębienie i aby wejść na drogę nadziei. Bóg w sposób niezrównany ukazał nam w Jezusie Chrystusie, jak bardzo kocha każdego człowieka i tym samym nadaje mu nieskończoną godność. Ci zwłaszcza, których ciało lub dusza są upośledzone, mogą się uważać za przyjaciół Jezusa szczególnie przez Niego umiłowanych. On sam mówi: Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem moje jarzmo jest słodkie, a moje brzemię lekkie (Mt 11,28-30). To, co ludziom wydaje się słabe i ułomne, dla Boga jest przedmiotem szczególnej miłości i upodobania. Ten Boży wybór jest też zadaniem i zobowiązaniem dla Kościoła i każdego chrześcijanina. Dla nas, chrześcijan, nie to się liczy, czy ktoś jest zdrowy, czy chory; tym, co w istocie się liczy jest: czy jesteś gotów urzeczywistniać godność darowaną ci przez Boga świadomie i z wiarą, w każdym położeniu i każdej sytuacji życiowej jako prawdziwy chrześcijanin, czy może gotów jesteś stracić tę godność w życiu powierzchownym i nieodpowiedzialnym, w grzechu i winie wobec Boga?

Także jako ludzie upośledzeni możecie być świętymi, możecie wszyscy osiągnąć ten wielki cel, który Bóg przeznaczył każdemu człowiekowi jako swojemu umiłowane- mu stworzeniu. Każdy człowiek otrzymuje od Boga swoje zupełnie osobiste powołanie, swoje własne zadanie zbawienia. W jakikolwiek sposób wola Boga ujawnia się w naszym życiu, zawsze jest to radosna nowina o naszym wiecznym zbawieniu. Doty czy to także was, skoro jako ludzie upośledzeni jesteście wezwani do szczególne go naśladowania Chrystusa w niesieniu Jego krzyża. Chrystus zaprasza was, byście przyjęli waszą ułomność jako Jego jarzmo, jak drogę Jego śladami. Tylko wtedy ten bolesny ciężar nie przygniecie was. Jedyną właściwą odpowiedzią na Boże wezwanie do naśladowania Chrystusa jest odpowiedź Najświętszej Maryi Panny: Niech mi się stanie według twego słowa (Łk 1,38). Tylko wasze pełne gotowości tak wobec woli Boga, która często nie zgadza się z naszymi naturalnymi pojęciami, może was uczy- nić szczęśliwymi i dać wam już teraz wewnętrzną radość, której nie może zniszczyć żadne zewnętrzne utrapienie

Jan Paweł II, Komentarz do Ewangelii, Wydawnictwo M, Kraków 2011, s. 96-97

 


więcej tekstów autora
Polecamy

partnerzy