Wybierz Biblię dla siebie

dołącz do nas
Ewangelia dnia

Warning: Use of undefined constant U - assumed 'U' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /home/naszczas/domains/naszczas.pl/public_html/biblia/wp-content/themes/wizjo/sidebar.php on line 3
  • 5 grudnia 2019
  • komentarzy
  • 41 wyświetleń
  • lubi to!

Czwartek, 05.12.2019

Jan Paweł II

Mt 7, 21. 24-27

Do królestwa niebieskiego wejdzie nie ten, kto mówi: Panie, Panie, lecz ten, kto czyni wolę Ojca Niebieskiego. Tak więc ktokolwiek słucha słów moich i według nich postępuje, podobny jest do człowieka, który buduje sobie dom na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, lecz on się nie zawalił, bo zbudowany był na skale. Przeciwnie zaś: kto słucha słów moich, lecz nie wprowadza ich w życie, ten jest podobny do człowieka niemądrego, który buduje swój dom na piasku. Przyszła ulewa, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom, a on zawalił się i zostało po nim tylko wielkie rumowisko.

 

Kończąc Kazanie na Górze, Jezus mówi: „Nie każdy, który Mi mówi: «Panie, Panie!», wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” (Mt 7,21). To znaczy, że czyn chrześcijanina, we wszyst­kich dziedzinach musi być „spełnianiem woli mojego Ojca”. Niektórym wydaje się to niemożliwe, zniechęcające. Prawo może wydawać się twarde. Ale gdy się odkrywa, że Bóg nas kocha, trudno nie pragnąć ułożenia swego postępowania w świetle Jego Słowa, trudno nie godzić się na wymagania sprawiedliwości i mi­łości oraz na wymagania wynikające z prawdziwego poszanowania człowieka, który ma godność dziecka Bożego. Będąc szczerym i pokornym, trudno nie przy­jąć tego, że Kościół ma obowiązek ukazywania zasad moralnych zgodnych z Ewan­gelią. Nawet jeśli słabość i przeciwne wpływy utrudniają zachowanie zasad zdro­wej moralności, nie należy się zniechęcać: miłość Boga godzi ze sobą miłosierdzie i wymagania.

Pomocy łaski nie brak temu, kto o nią prosi. A jeśli ktoś upadnie, zrywając a prawem życia, niech bracia wyciągną doń pomocną rękę, a nade wszystko niech pamięta, że Pan jest gotów przebaczyć tym, którzy się do Niego zwracają. Święty Paweł dobitnie wyraża ten aspekt apostolskiej posługi: „Wszyst­ko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania” (2 Kor 5,18). Wiele jest świetlanych przykładów postępo­wania drogą dobra we wspólnocie chrześcijańskiej. Nie zapominajmy o wierności [Klementyny] Anwarite! Niech Bóg obdarzy jej siostry i braci taką samą odwagą podążania za Nim drogami trudnymi, lecz szlachetnymi, które prowadzą do Jego Królestwa!

Kierowanie się w życiu prawem Bożym prowadzi do wielkoduszności raczej, aniżeli do szukania własnej korzyści. Oznacza poszanowanie życia i godności każ­dego człowieka, dążenie we wszelkich okolicznościach do sprawiedliwości, wypeł­nianie tego, za co jest się odpowiedzialnym, z absolutną uczciwością, przyczynia­nie się do prawdziwego porozumienia i pokoju między grupami ludzi. Oznacza także roztropne wykorzystywanie zasobów, którymi Stwórca pozwala nam rozpo­rządzać, żeby każdemu przypadła należna mu część konieczna do życia w odpo­wiednich warunkach, troska o zdrowie fizyczne, rozwijanie inteligencji, wykorzy­stywanie własnych uzdolnień i podejmowanie obowiązków rodzinnych.

Bracia i siostry chrześcijanie, niech wiara i miłość, które są łaską Boga, będą dla was motywem wielkodusznej pracy w społeczeństwie: w pełni przyczyniajcie się do rozwoju kraju. Bądźcie tymi, którzy niosą nadzieję, bądźcie wierni wielkim ludzkim wartościom, gdy uczestniczycie w wychowywaniu młodzieży i budowaniu państwa pokoju. Bądźcie gotowi do dialogu z tymi, którzy nie podzielają waszej wiary i nie identyfikują się z Kościołem katolickim.

„Wy jesteście solą dla ziemi” (Mt 5,13). Tymi słowami Jezus zobowiązuje was do ukazania braciom, że gdy człowiek zawiera z Bogiem Przymierze, jego życie nabiera smaku, czyli osiąga wielkość i piękno. Ewangelia, którą przynosimy, jest jak sól czy też jak zaczyn w cieście już urobionym przez wszystkie kultury, wszyst­kie pokolenia. Wolni synowie Afryki, składajcie dziękczynienie za zetknięcie się bogatego dziedzictwa waszych ludów z dziedzictwem Syna Bożego, Tego, który oddał życie, aby ludzie wszystkich kontynentów stali się wspólnotą Jego braci!

 

16 VIII 1985, Lubumbashi (Zair)


więcej tekstów autora
Polecamy

Czym są Ewangelie?

Anna Świderkówna

Jeremiasz (Jeremi)

Marcin Majewski

partnerzy